Verslaving: verschil tussen versies
Regel 60: | Regel 60: | ||
==Soorten verslavingen== |
==Soorten verslavingen== |
||
− | Er zijn heel veel soorten verslavingen, je kunt bijna overal verslaafd aan zijn. Maar de bekendste zijn [[Drugsverslaving]], [[roken]], [[Alcoholverslaving]] en [[gamen]]. Maar je kunt ook verslaafd zijn aan wiet, [[Gokken]], |
+ | Er zijn heel veel soorten verslavingen, je kunt bijna overal verslaafd aan zijn. Maar de bekendste zijn [[Drugsverslaving]], [[roken]], [[Alcoholverslaving]] en [[gamen]]. Maar je kunt ook verslaafd zijn aan wiet, [[Gokken]], [[Cocaïne]] of internet. Wat ook voorkomt is een eetverslaving. Meestal gebeurt dat als er een speciale emotie opkomt, bijvoorbeeld als je bang, verdrietig of eenzaam bent. Deze verslaving wordt meestal snel onderschat, maar het is wel gevaarlijk. Je wordt bijvoorbeeld snel dik ([[Boulimia nervosa]]) of juist heel dun ([[Anorexia nervosa|anorexia]]) en je krijgt een slechte gezondheid. Je kan soms hele erge ziektes krijgen. Als je verslaafd bent aan drugs kan je je verslaving nooit laten verdwijnen. Als je rookt kun je ook hele erge ziektes krijgen, zoals longkanker of keelkanker. Alcohol verslaving kom men nooit meer van af, want overal waar je komt wordt je ermee geconfronteerd. Een (voormalig) alcoholist zal dan nee moeten zeggen en dat is heel moeilijk, want als hun ook maar 1 druppel drinken kunnen ze weer verslaafd raken. |
==Overige verschijnselen== |
==Overige verschijnselen== |
Versie van 2 jan 2023 16:54
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/Flowering_male_marijuana_plant.jpg/300px-Flowering_male_marijuana_plant.jpg)
Verslaafd ben je als je steeds weer en meer van hetzelfde product wilt. Of als je steeds weer met hetzelfde bezig wil zijn. Je kan verslaafd zijn aan alcohol, drugs maar ook aan computeren, koffie, chocolade of cola. Mensen die verslaafd zijn verwaarlozen vaak de rest van hun leven omdat ze alleen maar bezig zijn met hun verslaving.
Wat is een verslaving
We spreken van een verslaving als iemand aan 2 of meer criteria (punten) van de DSM-5 voldoet:
- vaker en in grotere hoeveelheden gebruiken dan het plan was
- niet meer kan minderen of stoppen met gebruiken
- veel tijd nodig heeft voor het gebruik en herstel
- voortdurend de drang heeft om te gebruiken
- door gebruik tekortschiet op werk, tijdens studie of thuis
- blijft gebruiken ondanks dat het problemen meebrengt op het relationele vlak (vriendschappen, huwelijk)
- middelen gebruikt om problemen op te lossen
- een groot deel van zijn dag bezig is met het gebruiken ervan
- hobby’s, sociale activiteiten of werk opgeeft door gebruik
- voortdurend gebruikt, zelfs als iemand daardoor in gevaar komt.
- voortdurend gebruikt, ondanks dat iemand weet dat het gebruik lichamelijke of psychische problemen met zich meebrengt of verergert
- grotere hoeveelheden nodig heeft om het effect nog te voelen (tolerantie), plus dat dit vaak veel geld kost
- onthoudingsverschijnselen ervaart, die minder hevig worden door meer te gebruiken (het verdovende effect)
Bij een verslaving gaat het middelen-gebruik het leven beheersen, ten kosten wat iemand eigenlijk wil doen.
De betrokken persoon is een slaaf van het middel. Mensen die verslaafd zijn kunnen het niet laten, ondanks de schade en gevolgen ervan. Dit heeft te maken met het beloningssysteem in de hersenen. Het middel activeert dit beloningssysteem met als gevolg een kick een fantastische stemming of het gevoel van ontspanning. Roken is een meest voorkomende verslaving gevolgd door medicijnen en alcohol. Binnen de GGZ komt slaapmiddelen en rustgevende medicijnen het meest voor met verslavingen.
Verslaving in de DSM-5
De DSM-5 is een verzameling van beschrijvingen van psychische storingen. Voor het gebruik van middelen is het begrip Verslaving de meest gangbare term. Toch worden er binnen de Geestelijke Gezondheidszorg (GGZ) ook andere termen gebruikt: middel-gerelateerde stoornis. Bijvoorbeeld een Alcohol gerelateerd stoornis. Hiermee wordt benadrukt dat het probleem niet alleen het middel is, maar dat er ook sprake is van een psychische stoornis. Ook wil men van de negatieve lading af van dat een verslaafde het aan zichzelf te danken heeft. Toch gebruikt men veel het begrip verslaving in de verslavingszorg.
Voldoet een verslaafde uit bovenstaande lijst aan een aantal criteria (punten), dan spreekt men van:
- 2 of 3 criteria > milde stoornis
- 4 of 5 criteria > gematigde stoornis
- 6 of meer criteria > ernstige stoornis
Stoornis in gebruik van middelen
De DSM-5 onderscheid tien soorten stoornissen waaraan iemand verslaafd aan kan raken. Daarnaast is er een mogelijk gedragrelateerd stoornis zoals gokken en gamen. Maar gaat ook om.:
- Nicotine (in tabak)
- Alcohol
- Cafeïne (in koffie en opwekkende dranken)
- Cannabis (wiet of hasjiesj)
- Hallucinogenen (chemische stoffen die veranderingen teweegbrengen in het waarnemen, het denken en het voelen. Voorbeelden zijn onder andere LSD en PCP of Angel Dust)
- Snuifmiddelen (bijvoorbeeld snuiven van lijm lucht)
- verdovende en pijnstillende geneesmiddelen (morfine, methadon, oxycodon)
- Slaap en angst remmende middelen, ook anti-stress middelen
- opwekkende middelen
- Overige middelen
Wat betreft een verslaving in bepaald gedrag is de officiële benaming een niet-middel gerelateerde stoornis.
Er kan bijvoorbeeld een game of shopverslaving zijn. Maar of dit officieel een verslaving is nog niet bekend, hoewel er wel hulp wordt gegeven aan die mensen.
Alle verslavingen hebben als overeenkomst dat ze min of meer problemen hebben. Het gaat over problemen met de controleproblemen zoals plannen en problemen met het sociaal functioneren. Problemen door risicogedrag en lichamelijke problemen. Het komt voor dat verslaafden aan meerdere middelen tegelijk verslaafd zijn. Dat is dan uiteraard moeilijker om te behandelen.
Psychoactieve stoffen
Bij een stoornis in het gebruik van middelen gebruikt de betrokkene zogeheten psychoactieve stoffen. Een psychoactieve stof is een chemisch middel dat leidt tot een verandering in psychische functies bewustzijn, waarnemen, denken en stemming. het heeft dus een effect op de hersenen.
Een psychoactieve stoffen noemen we ook wel drugs. Ze geven mensen tijdelijk een aangenaam gevoel en laten een gevoel van onbehagen (zich niet prettig voelen) verdwijnen. De psychoactieve stoffen zijn in te delen op de werking. Zo heb je bewustzijn verlagende stoffen. Deze hebben een verdovend effect . De gebruiker komt in een roes en voelt zich heel rustig en is niet in staat om goed te reageren. Iemand voelt zich dan zo ontspannen dat sommige motorisch handelingen niet meer gaan, zoals veters strikken.
Bij bewustzijn verhogende middelen hebt je het tegenovergestelde effect. Het stimuleert het bewustzijn, met als gevolg dat de waakzaamheid en uithoudingsvermogen hoger wordt. Dit zie je vaak bij party-drugs zodat de gebruiker heel lang kan doorfeesten. Bij veelvuldig gebruik kan iemand zijn hartslag omhoog gaan.
Je hebt ook nog bewustzijn veranderende middelen die zorgen dat de gebruiker verschillende prikkels krijgt en waarnemingen veranderen en vooral kleuren en vormen ziet. Soms gaat zo'n zogeheten trip fout en dan gaat iemand flippen. Dat kun je herkennen aan grote pupillen, wazig zien, zweten, trillen en de gebruiker krijgt een slechte coördinatie (zwalkend lopen bijvoorbeeld). De gebruiker raakt vaak in paniek.
Sommige middelen hebben een gecombineerde werking. Dat is bij alcohol het geval. Drink je weinig, dan is de alcohol opwekkend. Maar drink je meer, dan wordt het bewustzijn laag (versuffend). Het meest bekenden voorbeeld is XTC. Bij deze zogeheten partydrug voelen gebruikers een saamhorigheid en openheid ze durven meer, wat kan leiden tot overmoedigheid en ze gevaarlijke dingen gaan doen. Maar het gevaar is vooral dat de sterkte steeds meer wordt, waardoor de gebruiker niet meer weet hoeveel het binnen krijgt.
Soorten verslavingen
Er zijn heel veel soorten verslavingen, je kunt bijna overal verslaafd aan zijn. Maar de bekendste zijn Drugsverslaving, roken, Alcoholverslaving en gamen. Maar je kunt ook verslaafd zijn aan wiet, Gokken, Cocaïne of internet. Wat ook voorkomt is een eetverslaving. Meestal gebeurt dat als er een speciale emotie opkomt, bijvoorbeeld als je bang, verdrietig of eenzaam bent. Deze verslaving wordt meestal snel onderschat, maar het is wel gevaarlijk. Je wordt bijvoorbeeld snel dik (Boulimia nervosa) of juist heel dun (anorexia) en je krijgt een slechte gezondheid. Je kan soms hele erge ziektes krijgen. Als je verslaafd bent aan drugs kan je je verslaving nooit laten verdwijnen. Als je rookt kun je ook hele erge ziektes krijgen, zoals longkanker of keelkanker. Alcohol verslaving kom men nooit meer van af, want overal waar je komt wordt je ermee geconfronteerd. Een (voormalig) alcoholist zal dan nee moeten zeggen en dat is heel moeilijk, want als hun ook maar 1 druppel drinken kunnen ze weer verslaafd raken.
Overige verschijnselen
Bij verslavingen kunnen er ook anderen verschijnselen optreden. Deze kunnen tijdelijk zijn en vrij onschuldig. Denk hierbij aan het praten met dubbele tong of zwalken over straat bij te veel alcohol. Niet alle verschijnselen zijn tijdelijk. Bij langdurig gebruik kunnen er ook blijvende aandoeningen ontstaan zoals:
- Intoxicatie (vergiftiging): dit houdt in een vergiftiging door een grote inname van een middel. Het kan bij alle vormen van verslavingen optreden behalve bij tabak.
- Onthoudingsverschijnselen / ontwenningsverschijnselen: als iemand stopt met gebruik wordt iemand heel erg ziek. Dit gebeurt vooral bij ernstig alcoholgebruik. Dit is ook de rede dat een verslaafde niet zomaar kan stoppen.
- Lichamelijk onthoudingsverschijnselen: zweten, hoge pols, trillen, misselijkheid, braken, slaap problemen.
- Psychisch onthoudingsverschijnselen: onrust, angst, wanen, delier (in de war raken - dit kan zelfs een vorm van dementie worden).
- Andere psychische problemen: Door een verslaving kan je ook andere psychische problemen krijgen zoals slaapproblemen. Dit is belangrijk om te weten voor behandeling. Maar wees als behandelaar of hulpverlener alert dat ze dit niet zelf zeggen. Een alcohol gebruiker zal nooit eerlijk zeggen dat hij of zij problemen heeft. Dit komt vooral door schaamte. Een hulpverlener zal rekening moeten houden met psychische problemen.
Proces van verslaafd raken
Een verslaving ontstaat bijna nooit zomaar. Meestal is er een sprake van een (langer) proces van verslaafd raken.
In dit proces zijn vijf fases (stappen) te onderscheiden. Hoe snel iemand deze fases doorloopt, hangt onder meer af van het middel en de leefomstandigheden en de betrokkene.
Bij heroïne gaat het doorlopen van de fases een stuk sneller dan bij alcohol. Ook gaat het sneller wanneer het gebruik van het middel in de omgeving als normaal wordt gezien. Iets wat bij alcohol nogal eens voorkomt.
we kunnen de volgende vijf fases onderscheiden:
- Fase 1 - experimenteren: Het eerste gebruik van het middel heeft vaak de vorm van experimenteren. sociale druk en acceptatie binnen een groep kunnen hierbij een belangrijker rol spelen. in deze fase is het gebruik nog incidenteel (af en toe) en meestal geeft het geen problemen. Integendeel zelfs. Het geeft plezier en er spelen nog geen problemen zoals afhankelijkheid. Bij sommige drugs of alcoholgebruik kan het experimenteren wel risico's met zich meebrengen. De problemen die mee gaan spelen hangen van de hoeveelheid af die iemand tot zich neemt. Bijvoorbeeld het zogeheten coma zuipen bij 15 jarige jongeren. Hierbij wordt er zoveel alcohol gedronken dat de gebruiker in coma (buiten westen) raakt.
- Fase 2 - sociaal gebruik: Dit houdt in dat de betrokkene zijn gebruik inpast in zijn leven zonder dat iemand daar last van heeft. Het gebruik heeft vaak een positieve functie, bijvoorbeeld om te ontspannen. Het gebruik is meestal onder controle.
- Fase 3 - overmatig en schadelijk gebruik: Hierbij eist het gebruik een steeds grotere rol op het dagelijks leven. De betrokkene gebruikt niet alleen om zich lekker te voelen, maar ook om spanningen en problemen kwijt te raken. Meestal lukt het nog wel om thuis en op het werk te functioneren, maar het kost steeds meer moeite. Vaak gaat de betrokkene op een gegeven moment stiekem gebruiken. De betrokkene verstopt bijvoorbeeld flessen drank en of verzint leugens om de eigen verslaving te verbergen. De betrokkene raakt de controle steeds meer kwijt van het gebruik. Ook worden binnen het gezin de flessen met drank door de gebruiker aangevuld met water om zijn gebruikt maar niet op te laten vallen. Vaak vallen ze spreekwoordelijk vroeg of laat door de mand. Ook is er dan spraken van ontkenning en liegen over het gebruik.
- Fase 4 - verslaving: in de verslavingsfase beheerst het gebruik bijna het leven. Er zijn schadelijke gevolgen op lichamelijk, psychologisch en sociaal gebied. De betrokkene kan niet meer zoals vroeger functioneren en komt in een negatieve spiraal terecht (het gebruik wordt van kwaad tot erger). Zijn verslaving beïnvloed steeds mee zijn leven op veel gebieden, en dat van zijn omgeving. Wanneer de betrokkene het middel niet meer gebruikt heeft lichamelijk en psychologische onthoudingsverschijnselen tot gevolg. De client raakt de controle kwijt en zoekt pas laat hulp.
- Fase 5 - chronische verslaving: Hierbij is het gebruik nog het enige wat nog telt. De verslaafde is dag en nacht bezig om lichamelijk en geestelijk klachten, onrust en stressgevoelens te dempen met een nieuwe dosis. Negatieve effecten van het ene middel worden aangepakt met het andere middel. De verslaafde is bijna altijd alles kwijtgeraakt. Verslaafden zijn dakloos en maken (soms) gebruik van een daklozencentrum. In deze fase is het meestal niet meer mogelijk om volledig te stoppen. Maar met goede begeleiding is wel nog veel winst te behalen op lichamelijk en geestelijk welzijn. Ook de overlast voor de maatschappij kan door goede begeleiding aanzienlijk afnemen.
Oorzaken van een Verslaving
Niet iedereen die een keer experimenteert met alcohol- of drugsgebruik of naar een gokhal gaat wordt verslaafd.
Deskundige gaan er vanuit dat er ook veel anderen factoren een invloed hebben op een verslaving. Belangrijke factoren zijn:
- Erfelijkheid: Deze speelt een rol voor zo'n 40% tot 50%. Dit zorgt dat iemand sneller verslaafd raakt.
- Bepaalde ontwikkelingsstoornissen zoals ADHD of een gedragsstoornis vergroten de kans op een verslaving.
- Terugval: het steeds opnieuw gebruiken van het middel zorgt voor een groter kans op een verslaving.
- De persoonlijkheid: mensen verschillen van elkaar, dus ook hoe snel je beïnvloed kan raken. Je persoonlijkheid wordt zowel gevormd door erfelijke factoren (Nature) als door je opvoeding en gebeurtenissen in het (jonge) leven (Nurture).
- De omstandigheden waar je in zit bijvoorbeeld een depressie
- Opvoeding en gezinsfactoren: een slecht functionerend gezin of psychiatrische aandoeningen bij één van de ouders kan voor een grotere kans op verslaving zorgen.
- Drugsbeleid en beschikbaarheid van de middelen kan het gebruik beïnvloeden. Dus hoe makkelijk de gebruiker er aan kan komen.
Gevolgen van een verslaving
Naarmate het gebruik ernstiger wordt, heeft de verslaving meer gevolgen op lichamelijk, geestelijk en sociaal gebied:
- Lichamelijk gevolgen: bij een verslaving zal een gebruiker een lichamelijke tolerantie ontwikkelen ten opzichte van het middel. Er is steeds meer van het middel nodig om het zelfde effect te houden. Het lichaam is gewend geraakt aan het middel en kan niet meer zonder. Als de gebruiker stopt krijgt het ontwenningsverschijnselen. Deze verdwijnen weer als hij of zij gebruikt heeft. De cliënten zeggen vaak dat de eerste periode van het afkicken een hel is, maar achteraf is het volhouden het moeilijkst. De schade die kan worden aangericht is schade aan de hersenen, zoals Korsakov bij alcohol. Het gebruik van alcohol geeft vaak een vitamine B1 tekort en kan tot neurologische en geheugenproblemen leiden. Daarnaast is er kans op botontkalking. Anderen lichamelijke gevolgen zijn: schade aan de neus door het snuiven van speed. De slijmvliezen beschadigen en veroorzaken bloedneuzen. Verder is er kans op schade aan het gebit door knarsen en kauwbeweging. Dit geeft gebitslijtage en verminderd de speekselaanmaak. Ook ontstaat er vaak schade aan mond, keel en longen. Dit geeft weer grote kans op kanker en COPD. Schade aan bloedvaten en hart en vaatziekten. Schade aan lever, maag en darmen bij veel drinken kan zorgen voor slijmvliesontstekingen en maagzweren. Al na enkele dagen van veel drinken kan er vetting van de lever ontstaan, wat kan zorgen voor leverontsteking en ook dan hebben ze een grotere kans op kanker.
- Sociaal en maatschappelijk gevolgen: een verslaving heeft ernstige gevolgen op sociaal en maatschappelijk vlak, want alles staat in het teken van de verslaving. Een verslaafde raakt letterlijk alles kwijt; werk, familie, huis, financiën, verwaarlozing, scheiding, kinderen, vrienden en om maar te kunnen blijven gebruiken gaat iemand heel ver; van stelen tot liegen en bedriegen.
- Psychische gevolgen: bij een verslaving heeft iemand het gevoel dat het gebruik echt nodig is. Er is sprake van afhankelijkheid, het niet uit je hoofd kunnen zetten van je middel, constant het gevoel te moeten gebruiken, behoefte aan het middel, ontkenning of het probleem minder groot willen maken, depressief voelen, interesse verlies van hobby's en dergelijke.
Behandeling van een verslaving
Iedere verslaving is moeilijk en heeft een persoonlijke problemen en dus ook behandeling nodig. Een behandeling vindt zowel ambulant (thuishulp) als klinisch (opname) plaats. Naast de gewone behandeling zijn er ook veel alternatieve behandelingen beschikbaar. In principe kan de client zelf kiezen of hij zich laat behandelen, maar je kan je voorstellen dat bij een ernstige behandeling een zelfhulpgroep niet voldoende is. Dan is er op ze minst ambulante of klinische hulp ook nodig. Bij klinische hulp wordt je opgenomen in een kliniek en bij ambulante niet. Dan kom je op afspraak. Een zelfhulpgroep kan ook veel doen. Dit zie je bijvoorbeeld bij de AA (Anonieme Alcoholisten).
De behandelmogelijkheden zijn:
- ontgiften en ontwenning: de client kickt af zonder begeleiding. Vaak wordt er tijdelijk medicijnen voorgeschreven om de onthoudingsverschijnselen te verminderen.
- cognitieve gedragstherapie: deze therapie is gericht op zelfcontrole
- anderen vormen van psychotherapie: om de achterliggende problemen op te lossen
- terugvalpreventie: de client leert om een terugval te voorkomen en hoe het er mee om moet gaan
- psycho-educatie: voorlichting over het middel en gevolgen en de werking van het gebruik
- leefstijlen training: doel het onder controle krijgen van je probleem
- gezinsgesprekken en gezinstherapie: zo leer je samen met het gezin om verder te gaan met je leven
- lotgenotencontact: dit is een vorm van een zelfhulpgroep waarin ze ervaringen van elkaar uitwisselen
- hulp bij praktisch zaken zoals financiën en onderhouden van de woonplek
- hulp bij maatschappelijk en sociaal functioneren: helpen met het weer leggen van contacten
Een behandeling heeft vaak als doel :
- Het doen ophouden van de geestelijk en lichamelijk afhankelijkheid
- Het verbeteren van de conditie
- Het leren verantwoordelijkheid te nemen in het leven
Begeleiding en omgang
Voor de omgang en begeleiding voor mensen met een verslaving gelden een paar aandachtspunten:
- Accepteer de cliënt met zijn verslaving en het verslavingsgedrag. Doe geen kleinerende uitspraken en hou je gedrag netjes.
- Leef je in de situatie in. Wijs de client op zijn verantwoordelijkheden maar neem ze niet over.
- Wijs de client respectvol op de mogelijk relatie tussen zijn probleem en het middelen gebruik.
- Houd rekening met ontkenningsgedrag: heb daar begrip voor maar ga er niet in mee. Plaats je mening en die van de andere betrokkenen er tegenover.
- Laat de client zelf beslissingen nemen.
- Wees duidelijk bij het verbod van het gebruiken. Ruik je iets, speel dan open kaart.
- Ondanks je goede bedoelingen en vasthoudendheid zal een verslaafden snel terug gaan in de oude gewoontes.
Aandachtspunten
Bij cliënten met een verslaving kunnen er veel problemen tegelijk spelen. Meestal zijn er de volgende problemen:
- Onvoldoende vocht- en voedselinname: De verschijnselen die er volgen zijn: sterke vermagering, veranderen van huid soepelheid, slechtere motorische coördinatie, kracht verlies, uitslag op lichaam. Je kan ze helpen door te stimuleren voldoende te eten en te overleggen over de meerder porties op een dag en schakel een diëtist in. Kies voor het stimuleren van variatie van voeding, en vraag wat hem of haar belemmerd. Mocht het niet lukken, dan zal de toestand vaak verslechteren.
- Verstoorde dag en nachtritme: dit komt omdat ze dag en nacht bezig zijn met gebruiken van de middel: je kan ze er mee helpen weer een ritme te krijgen door de slaapproblemen te bespreken. Geef voorlichting over slapen en de onthouding, schakel een arts in. Zorg voor een dag-structuur. Vraag wat de cliënt leuk vindt om te doen (zoals vroeger), maak een plan om doelen te bereiken, stimuleer activiteiten te gaan doen, geef positieve feedback (goede dingen aanmoedigen), help de cliënt met aan leren van vaardigheden.
- Motivatie problemen: Cliënten geven vaak niet toe dat ze een probleem hebben. Ze willen er wel van af, maar niet van het middel.
Motivatie problemen
Cliënten met een verslaving zullen hun problemen vaak afzwakken of ontkennen. Ze houden niet alleen anderen, maar ook zichzelf voor de gek. Ze willen wel van het probleem af, maar niet van het middel omdat het gebruik ook prettige gevolgen heeft. Natuurlijk werkt het niet zo. De cliënt moet het probleem onder ogen gaan zien. Dit hoef je trouwens niet forceren. Dit kun je beter niet zelf doen, maar moet je aan een deskundige overlaten. Geef de cliënt het vertrouwen om dit stapje voor stapje te doen. Dat een cliënt het nog niet kan, kan te maken hebben met de ontkenning en met kennistekort. Ze snappen niet dat een klein beetje gebruiken niet kan. Dit maakt een behandeling lastig. Maar er zijn wat dingen het wel kunnen helpen:
- Laat de cliënt zelf naar oplossingen zoeken
- Let bij gesprekken op veranderde taal dat een cliënt laat horen.
- Beweeg met de cliënt mee, want het is zijn verantwoordelijkheid die verslaving
- Het volgen van motivaties van de cliënt is de meest helpende methode
- Helpen met het stellen van haalbare doelen
- Helpen met sociale netwerken opbouwen
- Contact zoeken met begeleider als ze hulp nodig hebben
Bemoeizorg
Helaas slaagt de helft van de verslaafden er niet om te stoppen met gebruiken. Soms moet je als je het ziet een wijkagent inschakelen of een arts. Vaak moeten ze gedwongen opgenomen worden om hun zelf en de maatschappij te beschermen.
In Nederland zijn er genoeg opvangplaatsen voor verslaafden zodat ze een dak boven hun hoofd hebben en de hulp kunnen krijgen die ze nodig hebben. Zoals 24 uur zorg en begeleiding.