Otto I van Griekenland

Uit Wikikids
Naar navigatie springenNaar zoeken springen
Otto I van Griekenland

Otto I Frederik Lodewijk (in het Grieks: Όθων, Othon, geboren in Salzburg op 1 juni 1815 - gestorven in Bamberg op 12 juli 1867) was van 1832 tot 1862 de eerste koning van Griekenland. Hij kwam uit het Huis Wittelsbach en werd opgevolgd door George I.

Leven

De zoektocht naar een koning

In 1832 zocht het kersverse landje Griekenland naar een koning. De Grieken hadden zich net vrijgevochten van de Ottomanen en wilden nu een goede koning, om zo een stabiel land te worden. Er was alleen een probleem: geen enkele Europese vorst dacht er ook maar over na om een zoon naar Griekenland te sturen. Griekenland was namelijk nog zeer onveilig, er trokken nog restanten van Turkse legers door het land en de Grieken waren allesbehalve eensgezind. Een jaar van te voren was de voorlopige president nog neergeschoten, en geen enkele vorst wilde dat dat zijn zoon overkwam. Leopold van Saksen-Coburg en Gotha werd gevraagd om koning te worden, net zoals Frederik der Nederlanden. Leopold kreeg ook de troon van het pas onafhankelijk geworden België aangeboden, en hij koos voor dat land, want daar was het een stuk veiliger dan in Griekenland. Frederik weigerde om koning te worden van een land dat hij niet kende.

Otto gaat aan land.

Koning Lodewijk I van Beieren was een grote fan van Griekenland en hij zag een familielid op de Griekse troon wel zitten. Zo kwam het dat hij zijn zoon Otto naar Griekenland stuurde, die daar de Troon beklom als koning Othon I van Griekenland.

Het bestuur

Zo betrad Otto zijn nieuwe land en met zijn Beierse adviseurs sloeg hij aan het regeren. Otto maakte zich al snel impopulair. Hij kon niet goed Grieks en was nog maar 17, een puber die heerste over een chaotisch land waar hij niks van afwist en waarvan hij de taal (nog) niet sprak. De Grieken zagen in hem een vreemde overheerser, die weigerde de Grieken mee te laten regeren. Uiteindelijk kreeg het volk er genoeg van en moest hij een grondwet aanschaffen. In praktijk trok hij zich echter niks van die wet aan. Otto wist toch nog een tijd in het zadel te blijven doordat hij liet weten dat hij voor het "Megalè Idéa" was, het idee dat Constantinopel heroverd moest worden op de Turken en dat een nieuw Byzantijnse Rijk moest worden opgericht.

Aftreden

In 1862, na 30 jaar van regeren, waren de Grieken echt klaar met hun koning. Ze kwamen in opstand en Otto werd verdreven. Er kwam een nieuwe vorst, ditmaal de zoon van de Deense koning Christiaan IX: prins Willem. Willem betrad het land en werd koning onder de naam George I. Hij werd, in tegenstelling tot Otto, wél populair.

Otto stierf in 1867 in Bamberg.

Familie

Otto was getrouwd met Amalia van Oldenburg. Zij had het MRK-syndroom waardoor ze onder andere geen baarmoeder had en dus geen kinderen kon krijgen.

Galerij

 
Koningen van Griekenland (eigenlijk koningen der Hellenen)

Otto I (1832-1862) - George I (1863-1913) - Constantijn I (1913-1917) - Alexander I (1917-1920) - Olga Konstantinova (koningin-regentes; 1920) - Constantijn I (opnieuw; 1920-1922) - George II (1922-1924)

Tweede Helleense Republiek (1924-1935)

George II (1935-1947) - Paul I (1947-1964) - Constantijn II (1964-1974) - Monarchie afgeschaft (1974)

Afkomstig van Wikikids , de interactieve Nederlandstalige Internet-encyclopedie voor en door kinderen. "https://wikikids.nl/index.php?title=Otto_I_van_Griekenland&oldid=415670"