Help mee! Maak een account en maak WikiKids beter!
Weather-clear.svg Een hele fijne zomervakantie toegewenst! Weather-clear.svg

Tweede slag bij de Mazurische meren

Uit Wikikids
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tweede slag bij de Mazurische meren
Bestand:Ostfront 18021915.jpg
Een kaart van de veldslag.
Datum 7 - 21 februari 1915
Locatie Mazurische meren, Polen
Resultaat Duitse overwinning
Strijdende partijen
Bestand:Flag of Russian Empire for private use (1914–1917).svg Keizerrijk Rusland Flag of Germany (1867–1918).svg Duitse keizerrijk
Commandanten
Bestand:Flag of Russian Empire for private use (1914–1917).svg Thadeus von Sievers
Bestand:Flag of Russian Empire for private use (1914–1917).svg Pavel Plehve
Flag of Germany (1867–1918).svg Paul von Hindenburg
Flag of Germany (1867–1918).svg Erich Ludendorff
Troepensterkte
Bestand:Flag of Russian Empire for private use (1914–1917).svg 10de leger
Bestand:Flag of Russian Empire for private use (1914–1917).svg 12de leger
Flag of Germany (1867–1918).svg 8ste leger
Flag of Germany (1867–1918).svg 10de leger
Verliezen
56.000 dood en gewond, (vermoedelijk) 100.000 gevangen weinig
Portaal Portal.svg Eerste Wereldoorlog

De Tweede slag bij de Mazurische meren, ook bekend als de Winterslag bij de Mazurische meren omdat tijdens het gevecht een sneeuwstorm begon, maakte deel uit van het plan van Paul von Hindenburg, namelijk een tweedelige zware aanval om de Russen terug te dwingen en zo zo snel mogelijk een einde te maken aan de oorlog in het Oostfront.

Achtergrond

In dat plan bedoelde von Hindenburg concreet een overvleugeling van het 12de leger - gelegerd in de streek - en het 10de leger - bestaande uit 4 korpsen onder bevel van generaal Sievers - in het centrum van Polen en een terugdringing over de Vistula. Hindenburg rekende voor dit plan op het 8ste leger - zijn leger - en het 10de leger - nog maar net nieuw opgericht, bestaande uit 8 divisies. Het Russische 10de leger stond gepositioneerd ten noorden van de Mazurische meren. Deze zou het 1ste deel van Hindenburgs aanval (de noordelijke) uitvoeren: de Duitse legers wilden zo door de Angerapplinie komen die door de Mazurische meren liep. Dit plan werd goedgekeurd door Erich Falkenhayn, de Duitse stafchef - hoewel deze van mening was dat deze oorlog in het westen gewonnen moest worden. Hij aanvaardde dit dan ook enkel omdat het een goede indruk zou maken op de andere mogelik toekomstige bondgenoten in de Balkan moest het Duitse keizerrijk zo een actie ondernemen tegen Rusland.

De slag

Toen een hevige sneeuwstorm op gang kwam op 7 februari 1915 voerde het Duitse 8ste leger een verrassingsaanval uit op de Russische zuidvleugel en kon zo ongeveer 112 kilometer oprukken. Tijdens de terugtocht werden ze op 9 februari - deze keer op de rechterflank - nog eens aangevallen uit het noorden door het Duitse 10de leger. Terwijl ze bedreigd werden met de omsingeling bleef het XX korps van Sievers de Duitse opmars stuiten. Uiteindelijk werd dan toch de overgave getekend op 21 februari, maar er het XX korps bleven verzet bieden en konden zo uiteindelijk ontsnappen. De overige 3 korpsen van het Russische 10de leger hadden zich reeds op 14 februari wanordelijk teruggetrokken.

Gevolgen

De Russen hadden 56.000 man verloren, en opnieuw waren de Duitse verliezen klein. De Duitsers maakten wel enorm veel krijgsgevangenen buit. Erich Ludendorff beweerde dat de aantallen opliepen tot 100.000. Alle verdere Duitse opmarsen werden beëindigd door een aanval in de rechterflank op 22 februari door het Russische twaalfde leger. De Duitse aanvallen verder naar het zuiden leverden veel minder op dan die van de Mazurische meren. Een van de laatste aanvallen door een Oostenrijk-Hongaars zuidelijk leger werd in februari en maart 1915 geblokkeerd en teruggedrongen.

Bronnen

Afkomstig van Wikikids , de interactieve Nederlandstalige Internet-encyclopedie voor en door kinderen. "https://wikikids.nl/index.php?title=Tweede_slag_bij_de_Mazurische_meren&oldid=413492"