Help mee! Maak een account en maak WikiKids beter!
Weather-clear.svg Een hele fijne zomervakantie toegewenst! Weather-clear.svg

Bouzouki

Uit Wikikids
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vier gangen Bouzouki (tetrachordo, 4 x 2 snaren)

De bouzouki (Grieks: μπουζούκι ), ook gespeld als buzuki of buzuci, is een tokkelinstrument dat populair is in Griekenland. Het is een luit-achtige met lange hals en met een eivormige klankkast met een plat klankbord. De hals heeft fretten. Het heeft stalen snaren en wordt bespeeld met een plectrum dat een scherp metaalachtig geluid maakt, dat doet denken aan een mandoline maar is lager gestemd. Er zijn twee hoofdtypen bouzouki: de trichordo (drie-gangen, 3 x 2) heeft drie paar snaren en de tetrachordo (vier-gangen, 4 x 2) heeft vier paar snaren. Het instrument werd in de vroege jaren 1900 door Griekse immigranten uit Anatolië naar Griekenland gebracht en werd al snel het belangrijkste instrument van het rebetiko- muziek (Griekse stadsmuziek). Het is nu een belangrijk instrument in de moderne Laïko pop van de Griekse populaire muziek.

Naam

De naam bouzouki komt van het Turkse woord bozuk, wat "gebroken" of "aangepast" betekent. Het behoort tot dezelfde instrumentale familie als de mandoline en de luit. Oorspronkelijk was de klankkast gesneden uit een massief blok hout, vergelijkbaar met de baglamas, maar bij zijn aankomst in Griekenland in de vroege jaren 1910 werd het aangepast door de toevoeging van een staafrug 'geleend' van de Napolitaanse mandola, en de bovenkant was gehoekt op de manier van Napolitaanse mandolines om een sterkere klankkast te krijgen voor de dikker wordende stalen snaren. Het type instrument dat in rebetiko-muziek werd gebruikt, was een trichordo (drie-gangen, 3 x 2) met drie paar snaren, maar in de jaren vijftig werd een tetrachordo (vier-gangen, 4 x 2) ontwikkeld en populair gemaakt door Manolis Chiotis.

Bouw

De grootte en het type van de klankkast bepalen grotendeels het geluid van het instrument, terwijl de lengte van de hals, en bij uitbreiding de snaren, de toonhoogte van het instrument bepaalt en ook het geluid beïnvloedt. Op moderne instrumenten zijn de frets van metaal. Voor de constructie van de kom (bolle gedeelte van de klankkast) worden moerbei, abrikoos, kers, acacia en iep als de beste houtsoorten gezien. Soms wordt ook walnoot en kastanje gebruikt. Het hout moet massief (dicht en stevig) zijn en afkomstig zijn van langzaam groeiende bomen. Het bovenblad of klankbord is vaak van ceder of spar (bij voorkeur spar), in één stuk gesneden. Belangrijk is ook de vernis (lak) waarmee de klankkast is ingesmeerd. Ook de manier waarop dat wordt gedaan is belangrijk. De hals moet van zeer droog hardhout zijn om niet krom te trekken.

Van de tetrachordo bouzouki is de Ierse Bouzouki afgeleid. Er bestaan ook bouzouki die elektronisch versterkt zijn en op een versterker kunnen worden aangesloten.

Rebetiko

De meeste rebetiko-liedjes zijn gebaseerd op traditionele Griekse of Anatolische dansritmes. Ze werden in de eerste helft van de 20e eeuw vooral in de steden gespeeld.

Links

Afkomstig van Wikikids , de interactieve Nederlandstalige Internet-encyclopedie voor en door kinderen. "https://wikikids.nl/index.php?title=Bouzouki&oldid=675198"