Aanbesteding: verschil tussen versies
Regel 2: | Regel 2: | ||
De opdrachtgever is veelal een overheidsinstantie zoals een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]], [[provincie]] of [[Rijk (overheid)|het rijk]] voor bijvoorbeeld een bouwwerk, waarop aannemersbedrijven kunnen inschrijven. |
De opdrachtgever is veelal een overheidsinstantie zoals een [[Gemeente (bestuur)|gemeente]], [[provincie]] of [[Rijk (overheid)|het rijk]] voor bijvoorbeeld een bouwwerk, waarop aannemersbedrijven kunnen inschrijven. |
||
− | De opdrachtgever geeft in een programma van eisen aan, hoe het project er uit zou moeten zien (zeg maar het ontwerp). De ingeschreven [[Aannemer|aannemers]] kunnen dan een uitgebreide [[offerte]] indienen, met daarin de beschrijving, tekeningen en berekeningen (ook financieel) hoe ze de klus denken te kunnen klaren en hoe lang ze daarover denken te kunnen doen. Veelal is er een inschrijvingstermijn, waarbinnen de aannemers moeten reageren. De opdrachtgever kiest dan welke offerte het beste overeenkomt met de wensen en ook wordt er gekeken naar de prijs. Het geven van de opdracht wordt de gunning genoemd. Het is niet altijd de goedkoopste aanbieder |
+ | De opdrachtgever geeft in een programma van eisen aan, hoe het project er uit zou moeten zien (zeg maar het ontwerp). De ingeschreven [[Aannemer|aannemers]] kunnen dan een uitgebreide [[offerte]] indienen, met daarin de beschrijving, tekeningen en berekeningen (ook financieel) hoe ze de klus denken te kunnen klaren en hoe lang ze daarover denken te kunnen doen. Veelal is er een inschrijvingstermijn, waarbinnen de aannemers moeten reageren. De opdrachtgever kiest dan welke offerte het beste overeenkomt met de wensen en ook wordt er gekeken naar de prijs. Het geven van de opdracht wordt de gunning genoemd. Het is niet altijd de goedkoopste aanbieder die de gunning krijgt, want er wordt tegenwoordig ook gekeken naar de beloofde kwaliteit. |
Je hebt drie soorten opdrachten: |
Je hebt drie soorten opdrachten: |
Huidige versie van 19 aug 2024 om 22:09
Een aanbesteding is het bekendmaken of geven van een opdracht, waarbij uitvoerenden een bod kunnen uitbrengen waarmee ze kans maken om die opdracht te mogen uitvoeren. Het wordt ook wel een EMVI (Economisch Meest Voordelige Inschrijving) genoemd. De opdrachtgever is veelal een overheidsinstantie zoals een gemeente, provincie of het rijk voor bijvoorbeeld een bouwwerk, waarop aannemersbedrijven kunnen inschrijven.
De opdrachtgever geeft in een programma van eisen aan, hoe het project er uit zou moeten zien (zeg maar het ontwerp). De ingeschreven aannemers kunnen dan een uitgebreide offerte indienen, met daarin de beschrijving, tekeningen en berekeningen (ook financieel) hoe ze de klus denken te kunnen klaren en hoe lang ze daarover denken te kunnen doen. Veelal is er een inschrijvingstermijn, waarbinnen de aannemers moeten reageren. De opdrachtgever kiest dan welke offerte het beste overeenkomt met de wensen en ook wordt er gekeken naar de prijs. Het geven van de opdracht wordt de gunning genoemd. Het is niet altijd de goedkoopste aanbieder die de gunning krijgt, want er wordt tegenwoordig ook gekeken naar de beloofde kwaliteit.
Je hebt drie soorten opdrachten:
- een "werk": bijvoorbeeld een brug of een complete trein. De te maken offerte heet dan een bestek
- een "dienst": bijvoorbeeld het uitvoeren van een verhuizing
- een "levering": bijvoorbeeld het leggen van zonnepanelen, het plaatsen van een CV-ketel
Ook particulieren kunnen verschillende offertes bij bedrijven aanvragen bijvoorbeeld voor een verbouwing, het aanleggen van een tuin. Bij deze relatief kleine opdrachten spreek je van 'onderhands aanbesteden'. Hele grote aanbestedingen door de overheid worden ook wel een tender genoemd. Voor aanbestedingen gelden wettelijke regels (aanbestedingswet van 2012). Bij een openbare aanbesteding is er sprake van een openbare aankondiging, bijvoorbeeld in een vakblad, de Staatscourant of in de pers. Bij een niet-openbare aanbesteding spreekt men ook wel van een bidbook.