Willem van Oranje

Uit Wikikids
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willem van Oranje

Willem van Oranje (Dillenburg, Duitsland, 24 april 1533 - Delft, 10 juli 1584) is de Nederlandse vader des vaderlands, en de stichter van het Huis van Oranje.

De ouders van Willem van Nassau (zoals hij eigenlijk heette) waren Willem van Nassau en Juliana van Stolberg. Willem van Nassau was graaf van het gebied Nassau waar ook het kasteel Dillenburg lag. In een eerder huwelijk had hij twee dochters gekregen, van wie er één was overleden. De andere dochter kon het graafschap niet overnemen. In het huwelijk met Juliana van Stolberg kreeg Willem van Nassau dan toch een zoon, Willem. Hij kon later wel het graafschap van zijn vader overnemen.

De eerste 11 jaar van het leven van Willem van Nassau werd hij luthers opgevoed. Toen, in het jaar 1544, overleed zijn neef René van Chalon. Deze was de baas over het prinsdom Orange in Frankrijk. Omdat zijn neef geen kinderen had erfde Willem van Nassau alle titels en gebieden, waaronder dus het prinsdom Orange. Hierdoor mocht Willem van Nassau zich in het vervolg prins van Oranje noemen.

In die tijd was keizer Karel V (de 5e) de baas over veel gebieden, waaronder in Nederland, Duitsland en Frankrijk. Onder hem stonden de graven en de prinsen die elk over een kleiner gebied regeerden. Karel V vond het goed dat Willem van Nassau het prinsdom Orange erfde, maar dan moest hij voor de rest van zijn jeugd wel aan het hof in Brussel wonen. Dit zou betekenen dat hij niet meer luthers mocht zijn, maar katholiek. De ouders van Willem van Nassau vonden dit goed, omdat het ook goed was voor de toekomst van hun zoon.

Kinderen

Willem was vier keer getrouwd en had bij vier vrouwen in totaal vijftien kinderen:
Met [[Anna van de Buurt ]]aart]] 1576 - 15 maart 1644)

Met Louise de Coligny (huwelijk van 1583 tot 1620)

Willem heeft ook nog een kind gekregen met Eva Elincx een zoon: Justinus van Nassau

Beeldenstorm

In 1555 werd Karel de 5e opgevolgd door zijn zoon Fillips 2e. In 1566 was het meteen raak: de protestanten sloegen de beelden van de christelijke heiligen kapot.

Dit was de zogenaamde Beeldenstorm. Als reactie hierop stuurde Fillips de 2e een leger onder de leiding van Hertog Alva naar Nederland om de Beeldenstormers de kop in te drukken. De protestanten werden soms gemarteld en gefolterd soms wel tot op de brandstapel toe. Na de Beeldenstorm keerde Willem van Oranje zich definitief tegen de koning van Spanje.

Tachtigjarige oorlog

In 1568 begon een oorlog die 80 jaar zou gaan duren, de Tachtigjarige Oorlog.

Prins Willem van Oranje was de leider van de Nederlandse gewesten (vergelijk provincies). Hij verkocht zijn landgoederen en bezittingen. Met dat geld huurde hij soldaten in. Hij huurde ze in om tegen het Spaanse leger te vechten.

Het leger van de prins was niet zo groot als dat van zijn tegenstander Alva. Maar de prins Willem van Oranje had wel een slim plan. Hij wilde vanuit Duitsland, Engeland en Frankrijk de Nederlanden binnenvallen en zo de Spanjaarden verdrijven.

In 1572 werd de stad Brielle veroverd door de Watergeuzen. Geus was eingelijk een scheldwoord, het betekende 'bedelaar'. In de ogen van de Nederlanders was het een eretitel. Er waren watergeuzen en bosgeuzen. De bosgeuzen leefden op het land en de Watergeuzen voeren op zee.
In 1582 was Fillips de 2e het zat en verklaarde hij Willem van Oranje vogelvrij en loofde een beloning uit voor de moordenaar van Willem van Oranje. De beloning bestond uit 25.00 gouden kronen en de familie zou in de adelstand worden verheven.
In 1582 wist een Fransman binnen te dringen in het kasteel waar de prins verbleef. Hij beschoot de prins, maar alleen zijn kaak werd geraakt en de wond was niet dodelijk. De lijfwacht van Willem van Oranje schoot de Fransman direct dood.
In 1584 wist een andere Fransman, Balthasar Gerards genaamd, het vertrouwen van de prins te winnen. Hij wilde (als list) naar Frankrijk maar hij had een paspoort nodig. Maar in plaats van dat hij op 10 juli 1584 het paspoort op kwam halen schoot hij Oranje neer. De laatste woorden van Willen van Oranje waren, in het Frans, "Mijn God, mijn God, heb medelijden met mij en dit arme volk."

De lijfspreuk van de prins was Je maintiendrai (Ik zal handhaven). Aan het eind van zijn leven breidde de prins deze uit: Je maintiendrai l'honneur, la foy, la loi de Dieu, du Roy, de mes amis et moy (Ik zal de eer, het geloof en de wet van God, van de koning, van mijn vrienden en mij handhaven).

WillemvanOranje.gif

Vrouwen

Prins Willem van Oranje heeft veel huwelijken gehad. Hij had vier vrouwen waarvan hij dertien kinderen kreeg. Tien dochters en drie zonen. Waarschijnlijk heeft hij een groter aantal kinderen gehad bij vrouwen waar hij niet mee getrouwd was. Dit aantal is echter onbekend.

Anna van Buren

Haar volledige naam is Anna van Egmond van Buren. Ze was de eerste vrouw van Willem van Oranje. Ze trouwden op 8 juli 1551. Willem was toen achttien. Anna is geboren in Grave in maart 1533. Ze had heel veel titels, ze was gravin van Buren, Lingen en Leerdam. Vrouwe van IJselstein, Borssele; Grave en Odijk. Ze was de enige dochter van Maximiliaan van Egmond en Francoise Lannoy. Anna van Buren stierf op vijfentwintigjarige leeftijd, in Breda op 24 maart 1558. Ze ligt begraven in de grote lieve Vrouwe kerk in Breda.

Anna van Saksen

Anna van Saksen is geboren in Dresden, Duitsland, op 23 december 1544. Ze was de dochter van Maurits van Saksen en Anna van Hessen. Ze was de tweede vrouw van Willem van Oranje. Ze trouwden in Leipzig op 25 augustus 1561. Anna was erg protestants opgevoed. Dat was toen een groot probleem, vooral ook om dat Willem rooms-katholiek was.

Ze hadden geen goed huwelijk. Anna kreeg regelmatig woedeaanvallen. Ze was verslaafd aan drank. Ook is ze vreemdgegaan met Jan Rubens, van wie ze ook een kind heeft gekregen. Hiervoor werd ze in 1569 opgepakt en twee jaar later scheidden Willem van Oranje en Anna van Saksen (nietigverklaring). Hierna is Anna naar een inrichting gebracht, waar ze ook gestorven is (in Dresden op 18 december 1577).

Uit dit huwelijk kwam onder anderen Maurits (1567-1625) voor, bekend van de Slag bij Nieuwpoort.

Charlotte de Bourbon

Charlotte de Bourbon is geboren in Antwerpen in 1546 of 1547. Ze was de dochter van Louis III en Jaqueline de Longwy. Charlotte was de derde vrouw van Willem van Oranje. Ze trouwden in 1575. Charlotte heeft haar jeugd in een klooster doorgebracht. In 1572 vluchtte ze daar weg. Willem en Charlotte zijn getrouwd uit liefde, want eigenlijk was het huwelijk ongehoord, omdat zij een non was en hij net gescheiden. Charlotte is op 5 mei 1582 overleden.

Louise de Coligny

Louise de Coligny is geboren op 23 september 1555 in Châtillon-sur-Liong, als dochter van Gaspard de Coligny en Charlotte de Laval. Ze was de vierde en laatste vrouw van Willem van Oranje. Ze zijn getrouwd op 12 april 1583. Hiervoor was ze al een keer getrouwd met Charles de Teligny. Nadat hij en haar vader vermoord waren is ze naar Zwitserland gevlucht. Het jaar dat ze met Willem is getrouwd is het enige jaar dat ze niet in rouwkleding gekleed was. Ze is overleden op 13 november 1620 in Frankrijk Uit dit huwelijk kwam onder anderen Frederik Hendrik voort (de "stedendwinger" 1584-1647).


Dieren

Willem van Oranje had een paard genaamd: Julius, en een hond, die heette: Pompey. Pompey deed alles na. Wat Willem van Oranje deed, deed Pompey ook.

Afkomstig van Wikikids , de interactieve Nederlandstalige Internet-encyclopedie voor en door kinderen. "https://wikikids.nl/index.php?title=Willem_van_Oranje&oldid=440895"